Nieuwsbrief 2010/2011

Lieve allemaal!

Heel hartelijk bedankt voor al jullie goede wensen voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt en ook voor jullie een heel goed en gezegend nieuwjaar toegewenst. Net als jullie zijn we benieuwd wat dit jaar ons zal gaan brengen. Vreemd idee hoor, dat niemand dat weet. We lopen allemaal om zo te zeggen geblinddoekt de toekomst in! Daarom zei Salomo drieduizend jaar geleden al dat het niet zo handig is om op eigen inzicht te vertrouwen bij het maken van toekomstplannen. Gewoon omdat we helemaal niks weten wat dat betreft. Vertrouw op de enige die dat wel weet, was zijn advies, en betrek Hem bij alles wat je doet. Mijn moeder had dat advies van Salomo in de vorm van een gebrandschilderd tekstplankje vroeger boven het bed van mijn broer en mij gehangen. Ik heb het nog steeds. "Ken Hem in al uwe wegen, en Hij zal uwe paden recht maken." staat er op. Een paar maanden geleden realiseerde ik me dat ik dat nu al vijftig jaar doe. En sinds veertig jaar samen met Yammi. Gezien de positieve uitwerking die dat al die jaren heeft gehad, gaan we daar ook dit nieuwe jaar weer mee door. Dan gebeuren er vaak dingen die je zelf nooit kunt bedenken!

Ethiopië
Het afgelopen jaar begon goed met een uitstapje naar Ethiopië. Met Ethiopian Airlines. Alleen was het niet zo bemoedigend dat er net daarvoor een vliegtuig van deze maatschappij in zee was gestort. Toen we instapten waren ze binnen ook nog aan het sleutelen aan de nooduitgang, en toen we zaten viel zo nu en dan de leuning van de stoel vóór mij naar achteren op m'n knieën. Maar de logeerpartij bij Dirk-Jan en Mirjam was weer een onvergetelijke belevenis. Tien dagen genieten van Aron (5,5), Ruth (4) en Tamar (2) en van allerlei activiteiten en gebeurtenissen zoals verjaarspartijtjes, kerkdiensten, sportdag van de school, naar de dierentuin, zwemmen, uit eten gaan, marktbezoek en een excursie naar een historisch koningsverblijf. Ook kwamen we in de weekends vroeg in de morgen aan de weet dat moslims niet de enigen zijn die van hoge torens de gelovigen oproepen tot gebed. De Orthodoxen in Ethiopië kunnen er ook wat van, en sommigen denken dat zij degenen zijn die de moslims eeuwen geleden zelfs op dit luidruchtige idee hebben gebracht!

In augustus verhuisde het gezin naar een compound van de SIM-zending, waar ze nu zes missionary-kids een thuis bieden, zodat die hun opleiding kunnen volgen aan het internationale Bingham Academy en hun ouders de handen vrij hebben voor hun zendingswerk. Aron en Ruth doen het ook goed op deze school. Het Engels is geen enkel probleem. En de kleine Tamar begint steeds meer woordjes in het Amhaars te spreken! Dat leert ze van de Ethiopische oppas waar ze twee keer in de week een paar uurtjes naar toe gaat. Dirk-Jan en Mirjam houden een weblog bij en hebben een website zodat je op de hoogte kunt blijven van hun belevenissen: http://baarsens.blogspot.com/ en www.baarsens.tk.

België
Niet lang daarna, op 26 februari, beleefden we de voorspoedige geboorte hier in huis van Rachel Maria, het vijfde kindje van Laniëlle en Wim. Ons tiende kleinkind dus! Alle zusjes natuurlijk meteen uit bed om Rachel te bekijken en even vast te houden. De eerste paar dagen ging alles bijzonder goed. Na vier dagen kwam ‘s middags de arts langs om even te kijken hoe het ging. Maar dat werd schrikken: Rachel kreeg ernstige moeilijkheden met de ademhaling. Zonder dralen nam de arts Rachel met Wim en Laniëlle in haar eigen auto mee naar het ziekenhuis waar ontdekt werd dat de darmpjes achter de longetjes en het hartje terecht waren gekomen door een opening in het middenrif. Doordat de ingewanden zich meer en meer vulden, kwamen het hartje en de longetjes steeds meer in de verdrukking. Het had niet veel langer moeten duren. Goddank is alles goed gekomen. Een vrouwelijke chirurg kon na een paar heel spannende dagen alles in één keer op de goede plaats krijgen en na twee weken kwam ze gezond en wel eindelijk weer thuis! Op onze website http://baarsen.com/Rachel/ staat een uitgebreid verslag van het hele gebeuren.

Verder gaat het hier heel goed in het gezin van Laniëlle en Wim. Faith, het pleegkindje dat hier een jaar lang is geweest, is terug bij haar moeder. Jiska (8) en Loïs (7) doen het prima met de homeschooling terwijl Esther (5) dit jaar ook aan de beurt komt. Anna (3) is heel grappig en alle vier zijn ze natuurlijk dol op Rachel die alleen maar lacht. http://brfree.net/familienieuws/kinderen10/
Wim werkt nog steeds met zin bij de Post en Laniëlle is niet alleen lekker bezig met haar huishouding, de kinderen en het les geven aan de oudste twee, maar houdt zelfs nog tijd over voor allerlei andere leuke dingen. Zoals het organiseren van een barbeque hier in de straat samen met een paar buurtbewoners! http://baarsen.com/BBQ

Noorwegen
Nog meer familie nieuws: Jonathan en Lotte kregen in Noorwegen op 17 augustus een broertje: David. Daarmee is ons internationale kleinkinder-elftal compleet! (Er is nog wel ruimte op het reservebankje hoor...) In het begin huilde hij nogal veel, ook nog toen we er begin oktober veertien dagen logeerden. Achteraf bleek het te maken te hebben met een instabiel ruggetje wat met manuele therapie gelukkig kon worden verholpen. Henk-Paul timmert nog steeds met heel veel plezier. Of hij dat werk blijft doen is overigens de vraag. Hij kreeg namelijk de gelegenheid om een paar uren in te vallen als leraar op een technische school. Van beide kanten is dat goed bevallen. Omdat er daar in de toekomst een paar vacatures ontstaan, zou hij daar misschien leraar kunnen worden. Hij vraagt zich wel af of hij daar stressbestendig genoeg voor is, want je werkt daar wel met jongens die vaak niet zonder reden op een technische school terecht zijn gekomen. "Zal ik je in elkaar slaan?" zei er bv een tegen hem na een terechtwijzing. Henk-Paul schoot gelukkig in de lach en dat werkte perfect. Maar je moet maar afwachten of je elke keer zo moet lachen als zo'n situatie zich voordoet. Financieel is het geen onaantrekkelijk vooruitzicht. En wat meer vrije tijd kan hij ook wel gebruiken voor het werk aan het eigen huis! Maar voorlopig blijft hij maar gewoon stressvrij timmeren.

Ondertussen is Grete fulltime bezig met de huishouding en het opvoeden van de kinderen waar ze de handen vol aan heeft. Video van de kinderen: http://baarsen.com/Noorwegen/

Interessant boek over opvoeding!
Over opvoeden gesproken: ik kreeg een boek in handen van een zekere Denny Kenaston, een Amerikaanse baptisten predikant die door het contact met Mennonieten een aantal heel belangrijke opvoedings-principes ontdekte. Hij paste ze toe in zijn eigen gezin en ervoer de positieve uitwerking ervan. Uiteindelijk heeft hij zijn ervaringen op een rijtje gezet en gepubliceerd in een boek met de titel "Het streven naar een Godvrezend nageslacht". Pas geleden is het boek in het Nederlands vertaald. Op een trouwerij vertelde een goede vriend me over dat boek en laat de vader van de bruidegom toevallig ook nog de vertaler van dat boek zijn! Ik kreeg een exemplaar van hem mee naar huis en liet het Laniëlle zien. Ze las er even hier en daar een stukje in en was meteen verkocht. "Eindelijk een bevestiging van wat ik altijd al had gedacht!" zei ze enthousiast en las het in de dagen erna in één adem uit. Een aanrader. Ben je geïnteresseerd, hier is de website: http://charity-nederland.webklik.nl

Nog een bijzonder boek: over genezing!
Genezing is een onderwerp dat me al jaren bezig houdt. Zo nu en dan spreek ik daar wel eens over en doe dan verslag van wat me daarover duidelijk is geworden. Een van de laatste keren kwam er na afloop een jonge man naar me toe die me opmerkzaam maakte op een boek dat ook net in het Nederlands was verschenen: "Een meer dan voortreffelijke weg", geschreven door Henry Wright, een Amerikaanse baptisten predikant met een medische achtergrond. Hij geeft overtuigende antwoorden op de vraag waarom er maar zo weinigen echt genezen op gebed. Hij kwam namelijk tot de conclusie dat er heel veel dingen in ons leven kunnen zijn die ziekten en kwalen veroorzaken. Angst bijvoorbeeld of zelfverachting, liefdesverdriet, onverwerkt onrecht, verbittering, zelfhaat, zelfveroordeling, schuldgevoel of gebrek aan geborgenheid en dat soort zaken. Op grond van jarenlange onderzoeken werd hem duidelijk welke ziekten en kwalen daarvan het gevolg kunnen zijn. Hij constateerde dat er in de meeste gevallen genezing plaats vindt wanneer deze onderliggende oorzaken pastoraal worden behandeld. Als je interesse hebt in dat boek, is hier de website: www.beinhealth.nl Misschien een goed alternatief voor Vogel's "De Kleine Dokter" !

Video's
Begin vorig jaar werd ik vreemd genoeg steeds bepaald bij een Lumix TZ7 fotocamera. Waarom wist ik niet precies, maar uiteindelijk heb ik er toch maar een gekocht. Wat blijkt? Met zo'n cameraatje kun je prachtige filmpjes in High Definition kwaliteit opnemen. Dus ook van de preken met het tekenbord! Het viel niet mee om Yammi zover te krijgen om op de voorste rij met dat ding te gaan zitten filmen, maar uiteindelijk gaf ze zich toch gewonnen. Het eerste resultaat was niet slecht en de keren daarna werd het steeds beter. Wel heeft een fotocamera het nadeel dat je er maar vijftien minuten achtereen mee kunt filmen. Ik heb er daarom nog maar een tweede exemplaar bijgekocht zodat de preken nu zonder hiaten kunnen worden opgenomen. Dus elke keer als ik nu ergens spreek, zit Yammi als cameravrouw voorin met de twee cameraatjes op klemstatiefjes en maakt er dan een prima opname van. Als je ‘t niet gelooft, moet je maar even kijken op http://baarsen.com/Oudenaarde/Genezing.html (Dat is één van de meest recente preken over Genezing waarin ik ook iets vertel over het bewuste boek van Henry Wright.)

Open deuren.
Wat spreken betreft hebben we een druk jaar achter de rug. Ik krijg daar namelijk steeds meer uitnodigingen voor in Vlaanderen. Zowel voor zondagmorgen-diensten als voor bijbelstudie-avonden en jongeren bijeenkomsten. Vroeger zag ik daar altijd erg tegenop. Dan maakte ik me zorgen of ik het wel zo zou kunnen brengen dat het echt wat uitwerkte en er Gods zegen op rustte. Gelukkig heb ik op een gegeven moment ontdekt hoe ik die geestelijke dorst moest lessen: komen tot Jezus en dan drinken van het Levende Water dat Hij geeft. Dan kun je er namelijk van uitgaan dat dat Levende Water een permanente bron van binnen wordt waarvan je te allen tijde gebruik kunt maken! En dat doe ik dan ook elke keer als ik ergens spreken moet, tot op de dag van vandaag. Wel is het nodig dat anderen achter de schermen met je meewerken door voor je bidden. Wat dat uitwerkt, moet je niet onderschatten. Nog niet zo lang geleden heb ik daar in Oostende het een en ander over gezegd. De video en ook de tekst kun je vinden op m'n website: http://baarsen.com/Oostende
Ja, de website. Daar gaat een groot gedeelte van m'n tijd in zitten. Maar gezien de aantallen bezoekers is dat toch wel de moeite waard. Op advies van een goede kennis ben ik ook nog begonnen te Twitteren. Dat kost niet zoveel tijd als Facebook en Hyves en iedereen kan dat bekijken zonder zelf een Twitteraar te hoeven worden. Het is een makkelijke manier om anderen te informeren over waar je mee bezig bent en allerlei persoonlijke nieuwtjes onder de aandacht te brengen. http://twitter.com/#!/DickBaarsen

Ziekenhuis...
Net voor de kerst mocht ik vier dagen doorbrengen in het ziekenhuis voor een prostaat-kijkoperatie. Om me daarop een beetje voor te bereiden, keek ik even op internet. Ik kwam aan de weet wat er allemaal mis kon gaan met een ruggenprik en wat daar de akelige gevolgen van zijn. En ook wat je zoal oploopt voor de rest van je leven ten gevolge van een wat minder geslaagde operatie. Voor een angsthaas als ik meer dan genoeg om de nacht voor de opname in paniek te raken: ik had het niet meer en ik kwam er niet meer onderuit! Totdat ik dacht aan wat ik net vertelde over die bron van Levend Water! Ik maakte er gebruik van, en... weg was de paniek! Ongelofelijk! En vanaf dat moment maakte ik daar maar voortdurend gebruik van wanneer de angst voor en tijdens de operatie weer even aan de deur van m'n hart klopte. En zonder uitzondering werkte dat, God zij dank. http://baarsen.com/flash.html#1 De kleinkinderen vonden het heel bijzonder om opa te bezoeken in het ziekenhuis en maakten op wat opa daar te veel kreeg. http://baarsen.com/Ziekenhuis Alles verliep verder voorspoedig en na vier dagen was ik weer thuis. Ik kan me de tijd niet heugen dat alles zo goed functioneerde als nu het geval is! Wat je ook van de Belgen kunt zeggen: het medische gebeuren hier is wat mij betreft voorbeeldig. Ik heb meer last gehad van de kies die ik ook net had laten trekken dan van de hele operatie...

Tenslotte
Al met al hebben we een boeiend jaar achter de rug. Vervelen doe ik me dus niet en Yammi is, naast het werk als cameravrouw nog steeds actief in huis, tuin en keuken. Dit jaar zijn we veertig jaar getrouwd wat we bij leven en welzijn in juli ergens aan zee hopen te vieren met kinderen en kleinkinderen. Daar zien we nu al naar uit! Nogmaals een heel goed nieuwjaar toegewenst en vergeet de goede raad van Salomo niet...